Beyaz bir tuvale gökkuşağını resmetmeye çalıştım.
Elimi hangi boyaya atsam siyahtı.
İçimdekileri söylemeye kalkıştım ama nedense tek bir sözcük çıkmadı.
Bari yazayım dedim, kalemimi düşürdüm.
En sonunda bir karanlık resmettim.
İçine çekti beni, yuttu tüm benliğimi.
Önemsiz artık; fırçam kırıldı, kalemim düştü, sesim kısıldı.
Geriye sadece umudum kaldı.
Kristal bir kadehte çalkalanan umudum.
Onu da almayın benden, bari o kalsın.
Zaten bu son dal sigaram.
Melike Dinçer